General

என் காயங்களுக்கு நானே மருந்திடுகிறேன்…

By  | 

ஓஷோ கதை

ஒரு குடிகாரன் தினமும் வீட்டிற்கு இலேட்டாக வருவதால் அவன் மனைவி மிகவும் சிரமப்பட்டாள். தினமும் சண்டைதான்.
ஒரு நாள் அவள் அவனிடம், ‘இந்தா, வீட்டுச் சாவி. ரெண்டில் ஒன்றை நீ வைத்துக்கொள். வெளியிலிருந்து கதவை திறந்துகொண்டு சத்தமில்லாமல் உள்ளே வந்து படுத்துக்கொள். என் தூக்கத்தை தொந்தரவு செய்யாதே. எந்த சத்தமும் போடாதே. பக்கத்து வீட்டுக்காரர்கள் தூக்கம் கெடும். வந்து படுத்துக்கொள்…” என்று கூறினாள்.
அவன் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தான். அன்று அவன் முடிந்தளவு குடித்தான். ஏனெனில், இன்று இதனால் எந்த பிரச்சினையும் எழப் போவதில்லையல்லவா!
பின் வீடு வந்து சேர்ந்தான். அவன் எந்த சத்தமும் போடாமல் கதவை திறந்துகொண்டு பாத்ரூக்கு சென்றான். உடைகளை மாற்றிக் கொண்டே கண்ணாடியை பார்த்தான்.
‘அடக் கடவுளே” என்று கத்தினான்.
அவனது முகம் பூராவும் கீறல்களாக இருந்தன. அவன் பாரில் சண்டையிட்டதன் விளைவு அது. அந்த காயத்திலிருந்து இரத்தம் வேறு கசிந்து கொண்டிருந்தது. அவனோ ‘சத்தமின்றி சென்று படுத்துவிடுவோம். ஆனால், காலையில் இந்த காயங்களை பார்த்ததுமே திரும்பவும் கத்த ஆரம்பித்துவிடுவாளே…. மறுபடியும் சண்டையாகி விடுமே. நான் இந்த காயங்களை மறைத்தாக வேண்டுமே… ஏதாவது ஒயின்மென்ட்டை காயத்தின் மீது தடவிக்கொள்ளலாம்…” என்று நினைத்தான்.
அவன் சுற்றும் முற்றும் பார்த்தான். அவனது மனைவியின் உதட்டு சாயத்தைத் தவிர வேறெதுவும் அவனுக்கு கிடைக்கவில்லை. அது ஒயின்மென்ட் போல இருப்பதால் தனது காயங்களை மறைக்க அது உதவும் என அவன் நினைத்தான்.
அவனது வாழ்விலேயே சண்டையற்ற, யுத்தமற்ற மிக அழகான ஓர் இரவு என நினைத்தவாறே அவன் படுக்கைக்கு சென்றான்.
ஆனால், காலையில் அவன் மனைவி பாத்ரூமிலிருந்து சத்தம் போட்டாள். ‘உங்களுக்கு பைத்தியம் பிடித்துவிட்டதா? ஏன் எனது லிப்ஸ்டிக்கை பாழ் செய்திருக்கிறீர்கள்? ஏன் கண்ணாடிக்கு வர்ணம் பூசியிருக்கிறீர்கள்…” என்று கேட்டாள்.
அவன் குடிபோதையில் முகத்துக்கு ஒயின்மென்ட் பூச நினைத்து, கண்ணாடியில் தெரிந்த தன் முகத்துக்கு லிப்ஸ்டிக்கை பூசியிருக்கிறான். கண்ணாடியில் எங்கெல்லாம் கீறல் தெரிந்துள்ளதோ அங்கெல்லாம் ஒயின்மென்ட் என நினைத்து லிப்ஸ்டிக்கை தடவியிருக்கிறான். லிப்ஸ்டிக்கும் முடிந்துவிட்டது.
இது எப்படி நடந்தது என்றே அவனுக்கு தெரியவில்லை.
‘நான் உன்னை தொந்தரவு செய்ய விரும்பவில்லை. நானே ஒயின்மென்ட்டை முகத்தில் பூசிக்கொள்ளலாம் என நினைத்தேன்…. வேறெதுவும் என் ஞாபகத்தில் இல்லை….” என்றான் அவன்.
நாம் நமது மனநிலையுடன் மிகவும் ஒத்துப் போய்விடுகிறோம்… மேலும் அதையே நம்மை சுற்றிலும் பிரதிபலிக்கிறோம்!

You must be logged in to post a comment Login