Poetries

பெண்மையின் எதிரி

By  | 

நிசப்தமான

அந்த இரவின் தனிமை

மிக நீண்டதாகத்தான்

இருந்தது

என் மௌனம்!

 

இருள் விலக்கி

உள் நுழைந்த நிலவின்

வெளிச்சத்தில்

 

பேசிவிடலாம்

என நினைத்திருந்த

பொழுதில்

நாணம் என்னை

பிய்த்து தின்றதை

நீ அறிந்திருக்க

வாய்ப்பேதுமில்லை!

 

கடித்து துப்பிய நகங்களும்

வலி அறிந்தே இறந்திருக்கும்

கால் விரல் தேய்த்த மண்ணும்

பாவம் சிதறியே துகள்ந்திருக்கும்!

 

பெண்மையின் எதிரி

சில நேரங்களில்

வெட்கம் தானோ?

 

சிந்திக்கின்றேன் நான்

பாழ்படுத்திய சந்திப்புக்களை

தூற்றி விரட்டி

கரித்துக்கொட்டினாலும்

வெட்க்கமே இல்லாமல்

 

உன் முகம் பார்க்கையில் மட்டும்

மீண்டும் சிம்மாசனமிட்டு

வந்தமர்ந்து விடுகிறதே

இந்த வெட்க்கம்!

 

மண்ணித்து விடு உயிரே

வெட்கம்  என்பது

பெண்களுக்கு ஆடை போன்றதாம்

விலகல் வேண்டாமே…

பெரியசாமி நிர்மலா,
மாத்தளை.

You must be logged in to post a comment Login