Love

மெய்யறியா உணர்வுகள்

By  | 

என் மௌனம் உன்னை

காவு கொள்கிறது

விரல்பட்ட தூரிகையும்

உன் பெயர் எழுத

விம்முகிறது நீ நோகாதபடி

கலக்கமும் ஏக்கமுமாய்

என்னில் பதிந்து

விட்டாய் நீ

வெட்கப்பட்டு விரண்ட

காற்றுக் கூட நீ பக்கம் வர

நாமாகியே போகும்

சிரிப்பு சிலிர்ப்புமாய்

சீரழியும் சிவப்பு விழியும்

ஈமை காயாமல் எம்மைப்

புதுப்பிக்கிறது தோழைியே!

உன் ஒத்தடங்களால்

நடைப்பிணமான மௌனம்

சங்கீதமாகிறது

ஸ்வரங்களாய்

கறுப்பு வெண்படலம்

தாளமிடுகிறது

ஓடிக் கொள்ளும்

பயணத்தில்

மரனங்களும் ஊர்களுமாய்

வியந்து பார்க்கிறேன்

மெய்யறியா

உணர்வுகளுக்கு

மனநோயாளியாய்

உண்மை உன்னில் ஊறிக்

கிடக்கிறது பார்! பெண்ணே!

 

யாழ்.வாகீஷ்
ஒட்டுச்சுட்டான்

 

 

You must be logged in to post a comment Login