Articles

மகவேற்பு (தத்தெடுத்தல்)

By  | 

செல்வி. லோகா அருணாசலம் (சட்டத்தரணி).

மகவேற்பு என்பது உயிரியல் ரீதியாக சம்பந்தம் அல்லாத நபர்களை பெற்றோர் மற்றும் பிள்ளை என்ற உறவுமுறையினுள் உள்ளடங்குகின்ற ஒரு செயன்முறையாக கருதப்படுகிறது. இதற்கமைவாக பிள்ளையை மகவேற்பதானது பொதுவாக திருமண உறவின் விளைவாக பிள்ளைகளைப் பெற இயலாத தம்பதியினர் பிள்ளைகளை தத்தெடுத்து வளர்ப்பதற்கும், பெற்றோரினால் கைவிடப்பட்ட மற்றும் தம் அத்தியாவசிய தேவைகளையும் பாதுகாப்பினையும் பூர்த்தி செய்யமுடியாத பெற்றோர்களின் பிள்ளைகளுக்கு ஒரு சட்ட ரீதியான பெற்றோரை பெற்றுக்கொள்வதற்குமான சட்ட செயன்முறையாக அமைகிறது.

இலங்கையில் கடந்த காலங்களில் ஏற்பட்ட சுனாமி போன்ற இயற்கை அனர்த்தங்கள், யுத்த நிலைமை என்பவற்றுடன், அண்மைய காலத்தில் இடம்பெற்றுவரும் வீதி விபத்துக்கள் மற்றும் ஏனைய நிலைமைகளின் காரணமாக ஏராளமான பிள்ளைகள் தமது பெற்றோர் மற்றும் உறவினர்களை இழந்திருப்பதுடன், அவர்கள் தங்களின் நாளாந்த தேவைகளை பூர்த்தி செய்ய முடியாத நிலையில் பாதுகாப்பின்றி இருக்கின்றனர். ஒருசில பிள்ளைகள் பெற்றோர்கள் இருப்பினும் கூட வறுமையால் வாடும்; நிலை காணப்படுகிறது. இதுபோன்ற நிலைமைகளில் இவ்வாறான குழந்தைகள் மகவேற்பு செய்யப்படுவார்களாயின், ஒரு சட்ட ரீதியான பெற்றோரை பெற்றுக்கொள்வதற்கான வாய்ப்பு ஏற்படும்.

மறுபுறத்தில் எமது சட்ட முறையான மகவேற்பு விதத்தில் அன்றி, பிள்ளைகளை 3ஆம் திறத்தவருக்கு கொள்வனவு, மனித கடத்தல் செய்யும் குற்றச்செயல்களும் பிள்ளைகள் மீதான துஷ்பிரயோகம் உட்பட ஏனைய வன்முறைகளும் பிரயோகிக்கப்பட்டு வருகின்றன. எனவேதான் இவ்வாறான சூழ்நிலையில் பொதுமக்கள் மத்தியில் பிள்ளைகளை மகவேற்பது தொடர்பான பின்வரும் சட்ட விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தவேண்டிய அவசியம் இருக்கிறது.

அதனடிப்படையில் மகவேற்பு என்றால் என்ன,  இது தொடர்பில் தற்போது நடைமுறையில் உள்ள சட்ட ஏற்பாடுகள் என்னென்ன என்பது போன்ற இன்னோரன்ன விடயங்களை சுருக்கமாக ஆராய்வோம்.

1.பிள்ளைகளை ஏன் சட்ட ரீதியாக தத்தெடுக்க வேண்டும்?

  • பிள்ளைகளை கடத்தி விலைக்கு விற்பனை செய்தல், அவர்களை தவறான பாவனை மற்றும் தொழில்களுக்கு ஈடுபடுத்தல், குறைந்த பட்ச ஊதியத்தில் வேலைக்கமர்த்தல் என்பவற்றை தடுப்பதற்காக.
  • ஒரு பிள்ளையின் பாதுகாவல் மற்றும் பராமரிப்பு என்பன பெற்றோரிடத்தில் தங்கியுள்ளது. எனவே, ஒரு பிள்ளை சட்ட ரீதியாக தத்தெடுக்கப்படாத சந்தர்ப்பங்களில் அப்பிள்ளை தன் சட்ட ரீதியான உரிமைகளையும் பெற்றுக்கொள்ள இயலாமல் போகின்றது.
  • பிள்ளைகள் சட்ட ரீதியாக தத்தெடுக்கப்படாத போது பிள்ளைகளை கைவிடும் நிலை, பிள்ளை பாலியல் துஷ்பிரயோகங்களுக்கு உட்படும் நிலை, ஊழிய சுரண்டல் போன்ற பிரச்சினைகளும் இடம்பெறுகின்றன.
  • பிள்ளைகள் சட்ட ரீதியாக தத்தெடுக்கப்படாத போது பெற்றோர்களின் இறப்புக்கு பின்னர் அவர்களுக்குரிய சொத்தில் தமக்குரிய உரிமையினை இழந்துவிடுவர்.

எனவே இப்பிரச்சினைகளால் பிள்ளையொன்றை சட்ட ரீதியாக மகவேற்பு செய்யவேண்டியது கட்டாயமாகும்.

 

  1. இலங்கையில் சட்ட முறைப்படி பிள்ளையொன்றை எவ்வாறு மகவேற்பு செய்வது?

மகவேற்பு தொடர்பில் தற்போது நடைமுறையில்; உள்ள நியதிச்சட்டமாக 1941ஆம் ஆண்டின் 24ஆம் இலக்க மகவேற்பு கட்டளைச் சட்டம், 1943ஆம் ஆண்டின் 54ஆம் இலக்க மகவேற்புத் (திருத்தக்) கட்டளைச் சட்டம், 1992ஆம் ஆண்டின் 15ஆம் இலக்க மகவேற்பு (திருத்தச்) சட்டம் என்பவை பிள்ளைகளை தத்தெடுப்பது தொடர்பிலான விடயங்களை விளக்கும் சட்டங்களாக காணப்படுகின்றன.

மேலும், நாட்டின் தேச வழமை, கண்டியச்சட்டம் மற்றும் முஸ்லிம் சட்டம் என்பவற்றால் ஆளப்படும் நபர்களும் 1941ஆம் ஆண்டின் 24ஆம் இலக்க மகவேற்பு கட்டளைச் சட்டத்தின் கீழாக பிள்ளையினை மகவேற்பு செய்யும் உரிமையினை கொண்டுள்ளனர்.

 

  1. இச்சட்டத்தின் கீழ் யாரால், யாரை மகவேற்பு செய்யலாம்?

இச்சட்டத்தின்படி 14 வயதுக்கு குறைந்த பிள்ளையொன்றை எந்தவொரு ஆணோ அல்லது பெண்ணோ (அவர் 25 வயதுக்கு குறையாதவராக இருத்தல் வேண்டும்) மகவேற்பு செய்யலாம். எனினும், 10 வயதுக்கு மேற்பட்ட 14 வயதுக்கு குறைந்த பிள்ளையாயின், அதன் சம்மதம் அவசியம்.

இந்த சம்மதமானது பயமுறுத்தல், தூண்டுதல் இல்லாது சுதந்திரமாக பெறப்பட்டிருக்க வேண்டும். அதேபோல் பிள்ளையின் இயற்கை பெற்றோர் அல்லது பாதுகாவலர்களும் சம்மதம் வழங்குவது அவசியம். (ஆனால் சட்டத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள விதிவலக்கான சந்தர்ப்பங்களில் தேவையில்லை)

 

  1. தத்தெடுப்பதற்கான சட்டத் தேவைப்பாடுகள்…
  • தத்தெடுக்க விரும்பும் நபர் ஒரு தனிநபராக அல்லது திருமணமான கணவன் – மனைவி ஆகியோராக இருக்கலாம்.
  • இதன்போது கணவன் – மனைவி எனும் உறவினை கொண்டிருக்காத இரு தனிப்பட்ட நபர்கள் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு குழந்தையை தத்தெடுக்க இச்சட்டம் அனுமதிக்கவில்லை.
  • தத்தெடுக்கும் ஆண் அல்லது பெண் 25 வயதுக்கு மேற்பட்டவராக இருக்கவேண்டும் என்பதுடன், மகவேற்கப்படும் பிள்ளைக்கும் மகவேற்பு செய்பவருக்கும் ஆகக் குறைந்தது 21 வயது வித்தியாசம் ஃ இடைவெளி இருத்தல் வேண்டும். இவ்வாறு வயது வித்தியாசம் பார்க்கப்படுவதற்கான காரணம், தத்தெடுத்தலின் போது தவறான உறவுகள் ஏற்படுவதை தடுத்து, முறையான பெற்றோர் – பிள்ளை என்ற உறவை ஏற்படுத்தவேண்டும் என்பதற்காகவாகும். ஆனால், இச்சட்டத்தின் விதிவிலக்கான சந்தர்ப்பங்களில் நீதிமன்றம் தளர்வான போக்கினை கடைபிடிக்கும்.

 

  1. மகவேற்பினை எவ்வாறு செய்யலாம்?
  • மகவேற்பு செய்ய விரும்பும் தம்பதியினரோ அல்லது ஆண் ஃ பெண்ணோ அதற்குரிய விண்ணப்ப படிவத்தினை சட்டத்தரணி ஒருவரின் உதவியுடன் தகுதி வாய்ந்த மாவட்ட நீதிமன்றத்தில் மேற்கொள்ள வேண்டும். இதற்கான விண்ணப்ப படிவத்துடன் சத்தியக்கடதாசி, பிள்ளையின் பிறப்பு சான்றிதழ், இயற்கை பெற்றோர் மற்றும் மகவேற்பு செய்யும் பெற்றோரின் திருமணப்பதிவுச் சான்றிதழ்கள் என்பனவற்றை இணைத்தல் வேண்டும். இதன் போது மகவேற்பு செய்யும் பெற்றோர், பிள்ளையை வளர்த்து, பராமரிப்பதற்குரிய வருமான வழிமுறைகள் உண்டு என்பதனையும் ஏனைய பிள்ளைகள் இருந்தால் அவர்களின் விபரங்களையும் வழங்கவேண்டும். விண்ணப்பத்தின் பின்னராக நீதிமன்றமானது பிள்ளையினுடைய நலனை பாதுகாப்பதற்கான பாதுகாவலரை நீதிமன்றம் நியமிக்கும். வழமையாக சிறுவர் பாதுகாப்பு அதிகார சபையில் உள்ள ஒருவரை பாதுகாவலராக நியமிக்கும்.
  • மேற்குறிப்பிட்ட விதத்தில் நீதிமன்ற அனுமதியின்றி பிள்ளையினை மகவேற்பு செய்திருக்கும் யாரேனும் ஒரு நபர் அல்லது தம்பதியினர் பிள்ளையினை தொடர்ந்து 2 வருட காலப்பகுதி பராமரித்து கல்வி மற்றும் இதர தேவைகளை பூர்த்தி செய்திருக்கும் பட்சத்தில் முறையாக நீதிமன்ற கட்டளை மூலம் பிள்ளையை தத்தெடுக்காதிருக்கும்போது, அவர்கள் பின்னராக நீதிமன்றத்துக்கு மேற்குறிப்பிட்ட முறையில் விண்ணப்பத்தினை சமர்ப்பிப்பதன் மூலம் முறையாக அப்பிள்ளையை தத்துப்பிள்ளையாக ஏற்க முடியும்.
  • சிறுவர் நன்னடத்தை திணைக்களத்தின் கண்காணிப்பில் செயற்படுகின்ற சிறுவர் இல்லங்களில் வாழ்ந்துவருகின்ற பிள்ளையினை மகவேற்பு செய்ய விருப்பமாயின், அது தொடர்பிலான கோரிக்கையை, சிறுவர் நன்னடத்தை அதிகார திணைக்களத்தின் மாகாண ஆணையாளருக்கு அனுப்பி வைத்த பின்னர், அவரின் அனுமதியின் பெயரில் விண்ணப்பதாரிகள் மகவேற்பு செய்யமுடியும்.
  • வெளிநாட்டவராலும் இலங்கையில் இருக்கும் பிள்ளையொன்றினை மகவேற்பு செய்யமுடியும். அக்குழந்தையானது அரசினால் நடத்தப்படும் சிறுவர் இல்லமொன்றின் அனாதைகள் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் கீழ் பதிவு செய்யப்பட்ட சிறுவர் இல்லமொன்றின் குழந்தையாக இருக்கவேண்டும். அத்துடன் சிறுவர் நன்னடத்தை திணைக்கள ஆணையாளரின் விசேட அனுமதி பெற்று சட்டத்தினால் குறிப்பிடப்படும் தேவைப்பாடுகளுக்கு இணங்க மகவேற்பு செய்யமுடியும்.

 

  1. மகவேற்பின் விளைவு
  • பிள்ளையானது தத்து கொடுக்கப்பட்டதன் பின்னர் இயற்கை பெற்றோருக்கு பிள்ளை மீது உள்ள உரிமைகள் இல்லாது போய்விடும். மகவேற்பு செய்த பெற்றோரே பிள்ளையின் இயற்கை பெற்றோராக கருதப்படுவர்.
  • தத்தெடுத்த பெற்றோர் குழந்தைக்கு ஒரு புதிய பெயரை சூட்டலாம்.
  • மகவேற்பின் பின்னராக குறித்த பிள்ளை தன் இயற்கை பெற்றோரிடமிருந்து சொத்துறுதி கோரமுடியாது.
  • பிள்ளையின் இயற்கை பெற்றோரும் நீதிமன்றத்தின் மகவேற்பு கட்டளை பிரகாரம், பிள்ளையின் பெற்றோர் ஸ்தானத்தை இழப்பதுடன், குறித்த பிள்ளையின் மீதான சகல உரிமைகளையும் நிரந்தரமாகவே இழந்துவிடுவர்.

 

  1. மகவேற்பு செயன்முறையுடன் தொடர்பான குற்றங்கள்…
  • சட்ட ரீதியாக மகவேற்பு நடவடிக்கையை செய்யாமல் ஒரு பிள்ளையை மற்றவரிடமிருந்து பெற்றுக்கொள்வதற்காக அவருக்கு பணம், பரிசு அல்லது வேறு வெகுமதி கொடுத்தல் ஃ உடன்படல் என்பன 1992ஆம் ஆண்டின் 15ஆம் இலக்க குழந்தைகள் மகவேற்பு சட்டத்தின் பிரகாரம் தடுக்கப்பட்டுள்ளதுடன், அவ்வாறு செய்வது தண்டனைக்குரிய குற்றமாகும்.
  • பிள்ளைக்கும் மகவேற்பு செய்தவருக்கும் இடையில் பாலியல் உறவு இடம்பெற்றிருந்தால் அது குற்றவியல் சட்டத்தின்படி, தண்டனைக்குரிய குற்றமாகும்.
  • நீதிமன்றத்தின் முன்னனுமதி இன்றி பி;ள்ளையை பணத்துக்காக வழங்கியிருப்பின் அது தண்டனைக்குரிய குற்றமாகும்.
  • இதனோடு அண்மை காலத்தில் இலங்கையில் குழந்தை கருவில் இருக்கும்போதே தாய்மாருடன் ஒப்பந்தம் செய்து, அது பிறந்ததும் 3ஆம் நபருக்கு விற்பனை செய்யப்படுவதற்கான சட்ட விரோதமான ஒப்பந்தங்கள் செய்யப்பட்ட சம்பவங்களும் இடம்பெற்றுள்ளன. இவ்வாறான மனிதக் கடத்தல்கள் தண்டனை சட்டக்கோவையின் பிரிவு 360இன் கீழ் ஒரு தண்டனைக்குரிய குற்றமாகும்.

எனவேதான் பொது மக்களாகிய நாம் இவ்வாறான எமது நாளாந்த வாழ்க்கை நிகழ்வுகளோடு சம்பந்தப்பட்ட ~மகவேற்பு| போன்ற சட்ட விடயங்கள் குறித்து விழிப்புணர்வோடு இருப்பது அவசியத்தோடு கூடிய கடமையாகவும் காணப்படுகிறது.

 

 

You must be logged in to post a comment Login