Articles

யாரென்ன நினைத்தால் என்ன…!

By  | 

நம்முடைய பல்வேறு பிரச்சினைகளுக்கான காரணங்களில் ஒன்று ‘அடுத்தவன் என்ன நினைப்பான்…?’ என்ற நமது எண்ணமே.
உறவினர்கள், நண்பர்கள், அயலவர்கள் மற்றும் நெருக்கமே இல்லாத உறவுகள் என யாராக இருந்தாலும், “அவர் என்ன நினைத்துவிடுவாரோ…?” என்ற எண்ணத்தில் நமக்கு பிடித்தவற்றை செய்யவும் முடியாமல் நிம்மதியை தொலைத்து வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறோம்.
சற்று யோசித்துப் பார்த்தால், இந்த எண்ணங்களின் மூலம் நம்மை நாமே தாழ்த்திக்கொள்வது மட்டுமன்றி, நிம்மதியை தொலைத்து, தூக்கத்தையும் கெடுத்துக்கொண்டு நோய்களுக்கு இரையாகிவிடுகின்றோம்.


முதலில் அடுத்தவர் யார்…? நாம் நல்லவரா, கெட்டவரா என்றெல்லாம் சான்றிதழ் தருவதற்கு. இப்படியெல்லாம் சான்றிதழ் கொடுப்பவர்கள் எப்படிப்பட்டவர்கள் என்பதை நாம் சிந்திக்கவேண்டும்.
நாம் நமது மனசாட்சிக்கு சரியெனப் படுவதை செய்தால், நாம் ஏன் மற்றவர்களைப் பற்றி கவலைப்படவேண்டும்?
நம்மைப் பற்றி பேசுபவர்கள் பேசிக்கொண்டே தான் இருப்பார்கள். அடுத்தவர்களைப் பற்றி பேசி இன்பம் காண்பதே, அவர்களுடைய பொழுதுபோக்கும் தலையாய கடமையுமென்றால், அவர்கள் பேச்சுக்கு நாம் ஒடுங்கிக் கிடப்பது எந்தளவுக்கு நியாயமானது என்பதை நாம்தான் சிந்தித்துப் பார்க்கவேண்டும்.
மற்றவர்கள் நம்மைப் பற்றி பேசுகிறார்கள் என்றால், அவர்களிடம் இல்லாத ஏதோவொன்று நம்மிடம் உள்ளதே என்பதுதான் அர்த்தம். அது நல்லதாக அல்லது கெட்டதாக கூட இருக்கலாம். நல்லது என்றால், நாம் சந்தோஷப்பட்டு, இன்னமும் ஒரு படி மேலே சென்று நல்லவற்றை செய்யவே முனையவேண்டும்.
அதுவே கெட்டது என்றால், நம் தவறுகளை உணர்ந்து திருத்திக்கொள்ளவேண்டும். தற்போது ஒருவருக்கு எது நல்லது, எது கெட்டது என்று பிரித்துச் சொல்ல பிறர்தான் வேண்டும் என்றில்லை. நல்லது, கெட்டது என எல்லாம் அறிந்தவன்தான் மனிதன். அவற்றையெல்லாம் தெரிந்துகொண்டும் உணர்ந்துகொண்டும் சுயபுத்தியுடனேயே நல்லது – கெட்டது அனைத்தையும் செய்துகொண்டிருக்கிறான்.
நல்ல புரிதலோடு எம்முடன் பழகுபவர்கள், நாம் எதுவும் சொல்லாமலே புரிந்துகொள்வார்கள். மாறாக, புரிந்துகொள்ளாதவர்கள், எவ்வளவு விளக்கிச் சொன்னாலும் எம்மை புரிந்துகொள்ளமாட்டார்கள். மற்றவர்களை திருப்திப்படுத்துவது நம் வேலையல்ல.
நாம் திருப்திப்படுத்த என மனைவி, பிள்ளைகள், அப்பா, அம்மா என்றெல்லாம் உறவுகள் இருக்கின்றனர். ஆனால், சில மனிதர்களோ உறவுகளை புறந்தள்ளிவிட்டு, பெற்றோர்களை ஆசிரமங்களுக்கு அனுப்பிவிட்டு பிறரை திருப்திப்படுத்த ஓடிக்கொண்டிருக்கின்றனர்.
ஒரு தடவை புத்தர் தன் சீடர்களுடன் நடந்து சென்றுகொண்டிருந்தார். அவர் முன்னே வந்த சிலர் அவரைப் பற்றி இழிவாகவும், அறுவறுக்கத் தகுந்த வார்த்தைகளினாலும் திட்டினார்கள். இருந்தும், அவர் சிரித்துக்கொண்டே அவர்களை கடந்து சென்றார். பின், சீடர்கள், “அவர்கள் இப்படியெல்லாம் வார்த்தைகளை கொட்டிவிட்டு செல்கிறார்களே. நீங்கள் ஏன் எதுவுமே சொல்லவில்லை?” என்று கேட்டதும், “அவர்கள் கொட்டிவிட்டுச் சென்றதை நான் காது கொடுத்து கேட்கவே இல்லை” என்றாராம்.
இது போலத்தான் நம்மை பற்றி யார் என்ன நினைத்தாலும், யார் என்ன சொன்னாலும், நல்ல விமர்சனங்களை எடுத்துக்கொண்டு, முரணான விமர்சனங்களை புறக்கணித்துவிட்டு போய்க்கொண்டே இருக்கவேண்டும்.
தற்காலத்தில் பல மனிதர்களிடம் உள்ள பொதுவான இயல்பு என்னவென்றால், தன்னை 100 பேர் பாராட்டிப் பேசியும், 101ஆவது ஆளுடைய விமர்சனத்தை எடுத்துக்கொண்டு துவண்டு கிடப்பதுதான்.
இதுபோன்ற இயல்புகள் நம்மிடம் இருக்குமாயின், அவற்றை மாற்றிக்கொள்ள முயற்சிப்போம். வாழ்க்கையையும் ரசிப்போம்…!
நம்மை பற்றி யார், என்னதான் நினைத்தாலும் நமக்கென்ன?
நம்மை பற்றி நாம் அறியாததையா மற்றவர்கள் அறிந்துவிடப் போகிறார்கள்?
-ஏ.எல்.இம்தாத் அஹமட்,
சாய்ந்தமருது.

You must be logged in to post a comment Login